Toen wij 22 december 2012 terugreden vanuit Antwerpen, was ik mijn tijdlijn aan het bekijken op Facebook.
Iemand had een nieuwsbericht van nu.nl gedeeld waarin stond dat een meisje van 6 jaar was omgekomen bij een brand in Hoogeveen. Omdat er 'Hoogeveen' in stond, werd ik meteen nieuwsgierig en begon het bericht te lezen. Dat nieuwsbericht kan je
hier lezen.
Omdat het een kind was, raakt zo'n bericht mij heel erg, ze had nog een heel leven voor zich. Wat als ons het zou overkomen? Wat zou ik doen?
Op de foto's zag ik dat het dicht bij ons in de buurt was, wat een ramp!! Ik klikte het bericht weg en het bleef nog wel door mijn hoofd spoken.
Toen we onze huissleutel gingen ophalen bij de buurman, kwam de brand ter sprake. Mijn man en ik vertelden dat we op de hoogte waren door het berichtje op Facebook, maar hij vertelde dat het het nichtje was van onze andere buren......ik was toen echt geschrokken! Ik vond het al heel erg, maar nu komt het toch dichterbij omdat het een nichtje is van de buren die je bijna dagelijks spreekt en die zelf ook een kindje hebben. Ik dacht aan de, toen, aankomende feestdagen....hoe hun en hun familie dat zouden beleven. Ik dacht aan wat ik moest zeggen als ik ze zou zien. Die nacht had ik heel slecht geslapen, want het bleef maar in mijn hoofd spoken, ik kon er moeilijk mee omgaan....ik ben soms zo'n emotionele muts!
De volgende dag had ik gelijk een condoleance kaart gekocht, dat was ook zoiets vreemds: iedereen stuurt elkaar rond die tijd kerstkaartjes, maar ik verstuurde een condoleance kaart. Tja...dat was het minste wat wij konden doen...dacht ik op dat moment.
